Malatya Park

Malatyanın Arapgir ilçesinde bir adet banka şubesi (Ziraat Bankası) bulunmaktadır. Ticaretle uğraşanların bir kısmı göç ettiğinden, çiftçi ve esnaf azaldığından kredi kullanma oranı ve ekonomik canlılık düşüktür.

Arapgir ekonomisinde tarım ürünleri yetiştiriciliğinin (hububat ve bağcılık) önemi büyük olup, hayvancılık da diğer önemli geçim kaynağını oluşturmaktadır. İlçenin güney kesimlerinde genel olarak hububat üretimi, kuzey bölümünde bağcılık ve meyvecilik hakimdir. Hayvancılık ise, ilçenin genelinde sürdürülmektedir. Doğal yapısı ve florası itibariyle aynı zamanda arıcılık açısından da bir potansiyel oluşturmaktadır. Tarım ve hayvancılık ürünlerinin değerlendirilmesinde geleneksel yöntemler kullanılmakta iken son yıllarda daha teknolojik yöntemler kullanılmaya başlanmıştır. İlçemizde şarap fabrikasının kurulması ile üzümlerin bir kısmının burada değerlendirilmesi, hayvan ırkı ıslahında suni tohumlama uygulamalarına geçilmesi, hububat ekiminde sertifikalı tohumluk kullanımının yaygınlaşması, bilinçli gübreleme ve zirai mücadelenin daha bilinçli yapılması buna örnek olarak gösterilebilir.

İlçenin tarımsal arazi potansiyeli yaklaşık olarak 264.000 dekar civarında olup, çiftçi kayıt sistemine kayıtlı arazi miktarı 83.500 dekar civarındadır. Tarımsal üretim büyük ölçüde Taşdelen Bucağına bağlı köylerde yapılmaktadır. Tarımsal üretim çok büyük oranda kuru tarım olarak yapılmakta olup, sulu tarım yapılan alanlar yaklaşık olarak 50.000 dekardır.

İlçe büyük çaplı bir sanayi tesisine sahip olmayıp, 1991 yılında hizmete açılan küçük bir sanayi sitesi bulunmakta olup, buradaki esnafın önemli bir kısmını demirci ve marangoz oluşturmaktadır. Ayrıca 2007 Ekim ayında Yazılı Köyünde bir şarap tesisi faaliyete geçmiştir.
kaynak:arapgir.gov.tr

Arapgir’in en eski ismi “Daskuza” olarak bilinmekte olup, civarındaki yerleşim birimlerinin en eskilerinden biridir. Şehrin M.Ö. 1200 yıllarında kurulduğu ve ilk yerlilerinin Muşkiler olduğu sanılmaktadır. Arapgir, kronolojik olarak Hititler, Persler, Romalılar, Bizanslılar, İslam Uygarlıkları, Anadolu Selçukluları, Anadolu Beylikleri ve Osmanlı dönemini idrak etmiş ve bu kültürlerin etkisi altında kalmıştır.

Arapgir’in müslümanların eline geçmesi  M.S. 717’de Emevi Komutanı Davut Bin Süleyman sayesinde olur. Daha sonra Danişmentliler’in eline geçen Arapgir 1178’de Selçuklu Devleti’ne bağlı bir sancak haline getirilir. Selçuklular’ın Kösedağ Savaşı’nda Moğollara yenilmesi üzerine Arapgir, Moğollar’ın egemenliğine girer. Anadolu Beylikleri döneminde Karakoyunlular’ın ve Akkoyunlular’ın eline geçen Arapgir, 1514 Çaldıran Savaşı’ndan sonra Osmanlı Devleti’nin egemenliğine girer ve Sivas Eyaleti’nin yedi sancağından biri olur. 1834 yılında Diyarbakır’a, 1874 yılında ise Elazığ’a bağlanan Arapgir, 1927 tarihinde Malatya İline bağlı bir ilçe yapılır.

Arapgir, Doğu Anadolu Bölgesi’nin Yukarı Fırat Bölümü’nde yer almaktadır. İlçenin kuzeyinde Kemaliye ve Divriği; güneyinde Arguvan ve  Keban; doğusunda Ağın ve Keban; batısında ise  Arguvan ilçeleri olup 956 km²  yüzölçümüne sahiptir.   Arapgirde tipik karasal  iklim egemendir.  Yazlar sıcak ve kurak, kışlar ise soğuk ve kar yağışlıdır. Ancak,  Keban Baraj Gölü’nün etkisiyle son yıllarda iklimde bir yumuşama göze çarpmaktadır. Özellikle ilçenin güney kesiminde yer alan Deregezen Ovası ve çevresinde kar yağışı oldukça azdır. Karasal iklimin bir sonucu olarak bitki örtüsü büyük ölçüde bozkırdır. 95.600 hektarlık alanın sadece 4.097 hektarı orman arazisidir. Var olan ormanların önemli bir kısmını meşelikler oluşturmaktadır. Arapgir, dağlık ve engebeli bir yapıya sahiptir. İlçe merkezinde rakım 1170  metredir. En yüksek yer 2020 metre yüksekliğiyle Göldağı’dır. Diğer yüksek bölgeler; İncesu ve Sarıçiçek Yaylalarıdır. İlçenin güneyindeki Deregezen ve civarı ova görünümündedir.

İlçede çok sayıda akarsu vardır. Bunların belli başlıları: Kozluk Çayı, Söğütlü Çay, Berenge Çayı, Çit ve Çiğnir Çayı’dır.
kaynak:arapgir.gov.tr